Opsyen penyerahan merupakan ciri khusus yang diterapkan dalam kontrak niaga hadapan kadar faedah tertentu yang memberikan hak kepada penjual untuk membuat keputusan utama mengenai pemenuhan kontrak tersebut. Fleksibiliti ini membolehkan penjual menentukan butiran khusus seperti masa, lokasi, kuantiti, dan kualiti komoditi atau sekuriti pendasar yang akan diserahkan pada tarikh luput kontrak.
Opsyen ini berfungsi dengan memberikan penjual, yang sering dirujuk sebagai pihak 'short', beberapa pilihan strategik yang boleh mempengaruhi proses penyerahan akhir. Sebagai contoh, opsyen kualiti membolehkan penjual memilih sekuriti paling murah yang memenuhi spesifikasi kontrak, satu konsep yang dikenali sebagai 'cheapest to deliver'. Variasi lain termasuk opsyen faedah terakru, yang membenarkan penyerahan pada mana-mana hari perniagaan sepanjang bulan penyerahan, dan opsyen 'wildcard', yang melanjutkan tempoh penyerahan sehingga lewat malam pada hari terakhir.
Sebagai contoh praktikal, pertimbangkan seorang penjual yang memegang kontrak niaga hadapan Perbendaharaan. Dengan menggunakan opsyen penyerahan, penjual boleh memantau turun naik pasaran sepanjang bulan penyerahan untuk memilih bon yang paling kos efektif untuk diserahkan kepada pembeli. Walaupun ini memberikan kelebihan taktikal yang ketara kepada penjual, ia juga memperkenalkan kerumitan tambahan dan potensi risiko kepada pembeli, yang perlu mengambil kira pemboleh ubah ini semasa memeterai perjanjian.