Akta Organisasi Pembaikan Kredit merupakan undang-undang persekutuan yang digubal pada tahun 1996 sebagai sebahagian daripada Akta Perlindungan Kredit Pengguna. Tujuan utamanya adalah untuk melindungi pengguna daripada amalan perniagaan yang tidak adil atau menipu oleh syarikat yang mendakwa dapat memperbaiki laporan kredit atau rekod kredit seseorang individu. Dengan menetapkan piawaian yang ketat untuk organisasi-organisasi ini, undang-undang tersebut memastikan pengguna menerima maklumat yang jelas dan tepat sebelum memeterai sebarang perjanjian perkhidmatan.
Di bawah perundangan ini, syarikat pembaikan kredit diwajibkan untuk beroperasi dengan telus. Mereka mesti menyediakan kontrak bertulis kepada bakal pelanggan yang menggariskan dengan jelas perkhidmatan yang akan dilaksanakan, jumlah kos yang terlibat, dan jangka masa yang dijangkakan untuk mendapatkan hasil. Tambahan pula, undang-undang menetapkan bahawa syarikat-syarikat ini tidak boleh mengenakan bayaran sehingga perkhidmatan yang dijanjikan telah diselesaikan sepenuhnya. Ini menghalang firma daripada mengutip bayaran pendahuluan untuk kerja yang belum disiapkan.
Sebagai contoh, jika seorang pengguna mengupah firma untuk mempertikaikan maklumat negatif dalam laporan kredit mereka, syarikat tersebut tidak boleh menuntut bayaran sebelum kerja dilakukan. Sebaliknya, mereka mungkin menggunakan kitaran pengebilan bulanan atau model bayaran berdasarkan prestasi di mana yuran hanya dikutip selepas item tertentu berjaya dikeluarkan daripada laporan tersebut. Struktur ini melindungi individu daripada penipuan dan memastikan penyedia perkhidmatan kekal bertanggungjawab terhadap hasil yang mereka janjikan.