Pemusnahan kreatif ialah pembongkaran amalan, teknologi, dan industri sedia ada secara sengaja untuk memberi laluan kepada inovasi yang lebih unggul. Dicipta oleh ahli ekonomi Joseph Schumpeter, proses ini bertindak sebagai enjin asas kapitalisme, yang sentiasa merevolusikan struktur ekonomi dari dalam dengan menggantikan kaedah lapuk dengan alternatif yang lebih cekap.
Proses ini sangat bergantung pada inovasi dan persaingan pasaran yang sengit. Syarikat perlu melaburkan modal yang besar dan menerima risiko kewangan untuk membangunkan produk baharu yang mengatasi produk sedia ada. Walaupun kitaran ini memacu pertumbuhan ekonomi dan produktiviti jangka panjang, ia sering menuntut firma untuk meninggalkan sistem legasi bagi mengelakkan ketinggalan di belakang pesaing yang lebih tangkas.
Contoh praktikal fenomena ini ialah peralihan dalam landskap media dan hiburan. Kebangkitan perkhidmatan penstriman digital dan platform dalam talian secara berkesan telah melumpuhkan industri penyewaan video tradisional dan media fizikal. Dengan menawarkan akses yang lebih mudah dan cekap kepada kandungan, teknologi baharu ini menjadikan model perniagaan lama yang mantap menjadi usang.