Kos tender merujuk kepada jumlah perbelanjaan yang ditanggung apabila pelabur memilih untuk menerima penghantaran fizikal komoditi yang mendasari kontrak niaga hadapan. Kos ini merangkumi semua caj yang berkaitan dengan penyimpanan, pengendalian, dan proses penghantaran sebenar aset fizikal tersebut apabila kontrak tamat tempoh. Ia pada dasarnya merupakan kos menjalankan perniagaan bagi mereka yang memilih untuk menerima barangan fizikal berbanding menutup posisi mereka lebih awal.
Kos ini hanya akan dicetuskan jika pemegang kontrak mengekalkan posisi mereka sehingga tarikh tamat tempoh. Oleh kerana perbelanjaan ini boleh menjadi signifikan, ramai pedagang derivatif lebih memilih untuk menutup atau menggulung (roll over) posisi mereka yang hampir tamat tempoh bagi mengelakkan beban logistik dan kewangan akibat penghantaran fizikal. Kos tender kadangkala boleh dicerminkan dalam asas (basis), iaitu perbezaan harga antara kontrak niaga hadapan dan harga pasaran semasa (spot).
Sebagai contoh, jika seorang pelabur memegang posisi beli dalam kontrak niaga hadapan jagung, mereka diwajibkan untuk menerima jagung fizikal daripada penjual apabila tamat tempoh melainkan mereka keluar daripada dagangan tersebut. Jika mereka meneruskan penghantaran, mereka perlu membayar kos yang berkaitan untuk mengangkut dan menyimpan komoditi tersebut. Dengan memahami potensi perbelanjaan ini, pelabur boleh membuat keputusan yang lebih baik sama ada untuk menyelesaikan kontrak mereka secara kewangan atau mengambil pemilikan fizikal aset pendasar tersebut.