Sumber kolam bersama ialah sejenis barangan yang berfungsi sebagai hibrid antara barangan awam dan barangan persendirian. Ia terdiri daripada sistem sumber semula jadi atau buatan manusia yang sukar atau mahal untuk menghalang pengguna berpotensi daripada mengakses manfaatnya. Oleh kerana sumber ini dikongsi oleh ramai pihak, ia secara semula jadinya bersifat boleh tolak, bermakna penggunaan oleh seseorang individu akan mengurangkan jumlah yang tersedia untuk orang lain.
Sumber-sumber ini beroperasi melalui sistem teras yang menyediakan aliran unit boleh ekstrak yang terhad. Walaupun sistem teras mesti dilindungi untuk memastikan daya maju jangka panjang, individu boleh menuai atau menggunakan unit pinggiran yang dihasilkannya. Oleh kerana sumber tersebut adalah terhad dan terbuka kepada berbilang pengguna, ia menghadapi risiko kesesakan, pencemaran, atau kepupusan sepenuhnya yang ketara jika individu mengutamakan keuntungan segera mereka sendiri berbanding kelestarian sistem.
Sebagai contoh, kawasan perikanan berfungsi sebagai sumber kolam bersama. Kawasan perikanan itu sendiri merupakan sistem teras, manakala ikan individu yang ditangkap mewakili unit sumber yang boleh ditolak. Jika terlalu ramai orang menangkap ikan secara serentak tanpa had yang ditetapkan, populasi ikan mungkin merosot. Oleh itu, pengurusan yang berkesan diperlukan untuk mengimbangi penggunaan semasa dengan pemeliharaan sumber teras untuk kegunaan masa hadapan.