Perakaunan asas tunai ialah kaedah rekod kewangan yang mudah di mana hasil dan perbelanjaan diiktiraf hanya apabila tunai benar-benar bertukar tangan. Berbeza dengan perakaunan akruan, yang menjejaki pendapatan apabila diperoleh dan liabiliti apabila ditanggung, kaedah ini memfokuskan secara eksklusif pada pergerakan fizikal wang masuk atau keluar daripada akaun perniagaan.
Sistem ini beroperasi dengan mendokumentasikan transaksi pada saat tepat pembayaran diterima atau bil dijelaskan. Oleh kerana ia bergantung pada aliran tunai sebenar dan bukannya obligasi, ia secara amnya lebih mudah dan kurang kos untuk diselenggara berbanding piawaian perakaunan yang lebih kompleks. Ia sering digunakan oleh peniaga tunggal dan perkongsian kecil untuk menguruskan pelaporan cukai dan simpan kira harian mereka.
Sebagai contoh, jika sesebuah perniagaan menyelesaikan perkhidmatan pada bulan Disember tetapi tidak menerima bayaran sehingga bulan Januari, pendapatan tersebut direkodkan dalam buku bulan Januari di bawah kaedah ini. Walaupun pendekatan ini mudah diurus, ia kadangkala boleh memberikan gambaran yang mengelirukan tentang kesihatan kewangan syarikat, kerana ia mungkin menunjukkan turun naik keuntungan yang besar berdasarkan semata-mata pada masa pembayaran dan bukannya prestasi sebenar perniagaan.