Tarikh panggilan ialah hari tertentu di mana penerbit bon boleh panggil mempunyai hak undang-undang untuk menebus sekuriti tersebut sebelum tarikh matang yang dijadualkan. Tarikh-tarikh ini digariskan dalam prospektus atau surat ikatan amanah bon dan mewakili saat di mana penerbit boleh memilih untuk membeli balik hutang daripada pelabur pada harga yang telah ditetapkan, yang selalunya pada nilai tara atau sedikit melebihi nilai tara.
Penerbit biasanya melaksanakan opsyen ini apabila keadaan pasaran menjadi menguntungkan untuk pembiayaan semula, seperti apabila kadar faedah menurun. Dengan memanggil bon tersebut, penerbit boleh menggantikan hutang faedah tinggi sedia ada dengan bon baharu yang membawa bayaran kupon yang lebih rendah. Oleh kerana penebusan awal ini boleh menyusahkan pelabur yang kehilangan aliran pendapatan yang dijangkakan, penerbit sering membayar premium melebihi nilai muka untuk memberi pampasan kepada pemegang bon apabila opsyen tersebut dilaksanakan.
Sebagai contoh, jika sesebuah syarikat menerbitkan bon dengan tempoh matang sepuluh tahun tetapi menyertakan tarikh panggilan selepas lima tahun, syarikat tersebut boleh memilih untuk melunaskan hutang sepenuhnya pada tanda lima tahun itu. Jika kadar faedah telah jatuh dengan ketara pada masa itu, syarikat berkemungkinan akan memanggil bon tersebut untuk mengurangkan perbelanjaan faedahnya. Jika kadar kekal tinggi, penerbit mungkin memilih untuk membiarkan bon tersebut tertunggak sehingga tarikh panggilan seterusnya atau sehingga tarikh matang akhir.