Bon bullet merupakan sejenis sekuriti hutang di mana keseluruhan jumlah prinsipal dibayar balik dalam satu jumlah sekali gus apabila bon mencapai tarikh matang. Berbeza dengan bon pelunasan yang membayar balik sebahagian daripada prinsipal dari semasa ke semasa, instrumen ini memerlukan penerbit untuk melunaskan obligasi hutang sepenuhnya pada akhir tempoh. Oleh kerana ia tidak boleh dipanggil (non-callable), penerbit tidak boleh menebusnya lebih awal, sekali gus memberikan perlindungan kepada pelabur terhadap risiko bon dipanggil jika kadar faedah pasaran menurun.
Bon ini berfungsi dengan membayar faedah secara berkala sepanjang hayat pelaburan, diikuti dengan pemulangan penuh jumlah pelaburan asal pada tempoh matang. Memandangkan penerbit menghadapi risiko perlu membayar balik keseluruhan prinsipal secara serentak, mereka sering membayar kadar faedah yang lebih tinggi berbanding bon pelunasan, terutamanya jika penerbit mempunyai penarafan kredit yang lebih rendah. Pelabur biasanya membayar premium untuk bon ini berbanding alternatif yang boleh dipanggil kerana mereka dijamin menerima bayaran faedah untuk tempoh penuh bon tersebut.
Sebagai contoh, sebuah perbadanan mungkin menerbitkan bon bullet sepuluh tahun untuk membiayai projek tertentu. Sepanjang sepuluh tahun tersebut, syarikat membayar faedah berkala kepada pemegang bon. Pada hari terakhir tahun kesepuluh, syarikat mesti membayar balik nilai muka penuh bon tersebut dalam satu transaksi. Struktur ini memberikan pelabur aliran tunai yang boleh diramal dan kepastian mengenai garis masa pelaburan, kerana penerbit tidak mempunyai pilihan untuk membeli balik hutang tersebut lebih awal jika kadar faedah jatuh.