Blok ialah bekas digital selamat yang digunakan dalam rangkaian rantaian blok untuk menyimpan data transaksi yang telah disahkan. Ia bertindak sebagai unit asas lejar, yang mengandungi koleksi maklumat yang dipautkan secara kriptografi kepada entri sebelumnya dalam urutan tersebut. Dengan mengumpulkan data dengan cara ini, rangkaian memastikan semua transaksi yang direkodkan kekal teratur dan boleh disahkan.
Untuk berfungsi, setiap blok merangkumi komponen khusus seperti cap masa, senarai pengesah, dan pengecam unik yang dikenali sebagai cincangan (hash). Cincangan ini dijana berdasarkan kandungan blok tersebut dan data daripada blok sebelumnya, sekali gus mencipta rantaian yang tidak boleh dipecahkan. Sebaik sahaja blok diluluskan oleh rangkaian dan dimeterai, ia menjadi bahagian kekal dalam lejar, yang bermaksud kandungannya tidak boleh diubah atau dialih keluar tanpa menjejaskan keseluruhan rantaian.
Dalam praktiknya, rangkaian rantaian blok yang berbeza menguruskan bekas ini dengan pelbagai cara. Sebagai contoh, Bitcoin biasanya menjana blok baharu setiap sepuluh minit, manakala rangkaian lain mungkin menghasilkannya setiap beberapa saat. Setiap blok sering diberikan nombor urutan yang dipanggil ketinggian blok, yang membolehkan pengguna menjejaki kedudukan khususnya dalam rantaian tersebut. Saiz blok ini merupakan pilihan reka bentuk yang kritikal, kerana ia mengimbangi keperluan untuk kapasiti transaksi berbanding keperluan storan dan lebar jalur untuk menjalankan nod rangkaian.