Asas bil-dan-tahan merupakan kaedah perakaunan yang kontroversi di mana sesebuah syarikat mengiktiraf hasil daripada jualan dengan serta-merta, walaupun barang yang dibeli masih berada dalam simpanan penjual dan tidak dihantar kepada pembeli sehingga tarikh kemudian. Amalan ini menyimpang daripada prinsip perakaunan standard, yang biasanya memerlukan hasil direkodkan hanya selepas barang dihantar kepada pelanggan.
Oleh kerana kaedah ini membolehkan perniagaan mencatatkan pendapatan sebelum memenuhi penghantaran, ia dianggap sebagai bentuk pengiktirafan hasil yang agresif yang boleh meningkatkan pendapatan bersih secara buatan. Disebabkan potensi penyalahgunaan, Suruhanjaya Sekuriti dan Bursa (SEC) menguatkuasakan pengawasan yang ketat. Syarikat hanya boleh menggunakan kaedah ini jika mereka memenuhi tujuh kriteria khusus, termasuk syarat bahawa pembeli mesti meminta penangguhan atas sebab perniagaan yang sah, barang mestilah siap dan diasingkan daripada inventori lain, dan penjual tidak mempunyai obligasi lanjut mengenai item tersebut.
Contoh penggunaan kaedah ini yang tidak wajar berlaku pada syarikat Sunbeam pada tahun 1996. Firma tersebut cuba meningkatkan prestasi kewangannya dengan merekodkan jualan bagi produk yang belum dihantar kepada pelanggan. Disebabkan risiko sedemikian, pengawal selia memantau dengan teliti penggunaan aturan bil-dan-tahan bagi memastikan syarikat tidak mengelirukan pelabur mengenai keuntungan tempoh semasa mereka.