Risiko audit ialah kemungkinan juruaudit memberikan pendapat yang salah dengan menyatakan bahawa penyata kewangan bebas daripada ralat material sedangkan ia sebenarnya mengandungi salah nyata material. Oleh kerana pelabur dan pemiutang sangat bergantung pada laporan ini untuk membuat keputusan kewangan, juruaudit berusaha untuk mengurangkan risiko ini ke tahap yang rendah melalui ujian yang rapi dan pengumpulan bukti yang mencukupi.
Risiko ini terdiri daripada dua elemen utama: risiko salah nyata material dan risiko pengesanan. Risiko salah nyata material merujuk kepada kemungkinan bahawa laporan kewangan mengandungi ralat yang signifikan sebelum audit bermula. Risiko pengesanan melibatkan kemungkinan bahawa juruaudit gagal mengenal pasti ralat sedia ada ini semasa pemeriksaan mereka terhadap lejar am dan dokumentasi sokongan.
Sebagai contoh, jika sebuah kedai barangan sukan melaporkan baki inventori sebanyak satu juta dolar yang sebenarnya tersasar sebanyak seratus ribu dolar, pihak berkepentingan mungkin menganggap percanggahan itu sebagai material kepada keputusan pelaburan mereka. Jika juruaudit gagal mengesan ralat ini semasa semakan mereka, mereka berhadapan dengan potensi liabiliti undang-undang. Untuk menguruskan pendedahan ini, firma audit sering mengambil insurans salah laku untuk melindungi diri daripada akibat kegagalan mengesan salah nyata tersebut.