Pendekatan berasaskan aset ialah kaedah penilaian perniagaan yang menentukan nilai sesebuah syarikat dengan mengira nilai aset bersihnya. Ini dicapai dengan mengambil jumlah nilai aset syarikat dan menolaknya dengan jumlah liabiliti. Ia berfungsi sebagai cara asas untuk menilai nilai perniagaan berdasarkan sumber yang dimilikinya dan bukannya potensi pendapatan masa hadapan.
Untuk melaksanakan pengiraan ini, penganalisis mengenal pasti semua aset dan liabiliti syarikat, yang mungkin termasuk item ketara seperti peralatan dan harta tanah, serta aset tidak ketara tertentu. Walaupun pengiraan asas sering mencerminkan nilai buku yang terdapat pada kunci kira-kira, penganalisis kerap melaraskan angka-angka ini untuk mencerminkan nilai pasaran semasa. Pelarasan ini perlu kerana amalan perakaunan standard, seperti susut nilai, sering menyebabkan nilai kunci kira-kira berbeza dengan ketara daripada nilai aset tersebut jika dijual dalam pasaran semasa.
Pendekatan ini amat berguna untuk syarikat persendirian atau perniagaan yang tidak mempunyai ekuiti tradisional. Sebagai contoh, jika sesebuah syarikat merancang untuk pembubaran atau penjualan, pihak berkepentingan menggunakan kaedah ini untuk menetapkan nilai asas. Dengan memfokuskan pada nilai bersih aset pendasar, pelabur boleh mendapatkan gambaran yang lebih jelas tentang asas kewangan syarikat, terutamanya apabila kaedah penilaian lain tidak boleh digunakan atau perlu disemak silang untuk ketepatan.