Kadar pendahuluan ialah peratusan khusus daripada jumlah nilai aset cagaran yang sanggup diberikan oleh pemberi pinjaman sebagai pinjaman. Dengan menetapkan nisbah ini, pemberi pinjaman mewujudkan kusyen kewangan yang melindungi mereka daripada potensi kerugian jika nilai cagaran yang dijaminkan turun naik atau jika peminjam gagal membayar hutang. Metrik ini pada dasarnya berfungsi sebagai had pinjaman-kepada-nilai untuk pengaturan pembiayaan bercagar.
Pemberi pinjaman menentukan kadar pendahuluan yang sesuai dengan menilai risiko kredit peminjam dan kestabilan cagaran yang diberikan dengan teliti. Aset biasa yang digunakan untuk menjamin pinjaman ini termasuk hartanah, kereta, akaun pelaburan, tunai dan polisi insurans. Oleh kerana pemberi pinjaman hanya mendahulukan sebahagian daripada nilai aset tersebut, mereka kekal terlindung daripada ketidaktentuan pasaran, yang sering membolehkan mereka menawarkan kadar faedah yang lebih baik atau jumlah pinjaman keseluruhan yang lebih besar kepada peminjam.
Sebagai contoh, jika peminjam menjaminkan portfolio pelaburan bernilai 100,000 dolar sebagai cagaran dan pemberi pinjaman menetapkan kadar pendahuluan sebanyak 70 peratus, peminjam boleh menerima pinjaman sebanyak 70,000 dolar. Jika nilai pasaran pelaburan tersebut jatuh, pemberi pinjaman masih dilindungi kerana jumlah pinjaman awal adalah jauh lebih rendah daripada jumlah nilai aset yang dipegang. Mekanisme ini memastikan pemberi pinjaman mengekalkan margin keselamatan yang mencukupi sepanjang tempoh pinjaman.