Pelabur bertauliah ialah klasifikasi yang diberikan kepada individu atau entiti yang memenuhi kriteria kewangan atau profesional tertentu, yang membolehkan mereka menyertai pasaran modal persendirian. Di bawah undang-undang sekuriti persekutuan, pelabur ini dibenarkan untuk membeli sekuriti tidak berdaftar yang tidak tersedia kepada orang awam. Status ini berfungsi sebagai pengecualian kawal selia, yang mengiktiraf bahawa pihak-pihak ini mempunyai kecanggihan kewangan atau sumber untuk menangani risiko yang berkaitan dengan tawaran persendirian.
Untuk layak sebagai pelabur bertauliah, seseorang individu biasanya perlu memenuhi ambang pendapatan atau nilai bersih tertentu, seperti memperoleh pendapatan melebihi 200,000 dolar setahun atau mempunyai nilai bersih melebihi 1 juta dolar. Sebagai alternatif, individu boleh layak melalui kelayakan profesional, seperti memegang pensijilan kewangan tertentu atau menunjukkan pengalaman industri yang signifikan. Entiti, seperti bank, perbadanan, atau organisasi yang mempunyai aset melebihi 5 juta dolar, juga boleh layak jika pemilik ekuiti mereka sendiri merupakan pelabur bertauliah.
Sebagai contoh, syarikat pemula yang ingin mengumpul modal melalui penempatan persendirian mungkin mengehadkan tawarannya secara eksklusif kepada pelabur bertauliah untuk mematuhi peraturan SEC. Dengan mengehadkan kumpulan kepada peserta yang layak ini, syarikat boleh memintas keperluan pendaftaran ketat yang biasanya diwajibkan untuk sekuriti awam. Proses ini membolehkan perniagaan mendapatkan pembiayaan sambil memastikan hanya mereka yang dianggap mampu menilai risiko sahaja yang terdedah kepada peluang pelaburan tersebut.