Melebihi nilai par (above par) ialah istilah kewangan yang digunakan untuk menggambarkan sekuriti, seperti bon, yang didagangkan pada harga lebih tinggi daripada nilai muka atau nilai penebusannya. Apabila bon didagangkan melebihi nilai par, ia sering dirujuk sebagai didagangkan pada premium, dan harga pasarannya akan disebut melebihi 100.
Situasi ini biasanya berlaku apabila pembayaran faedah atau kadar kupon yang ditawarkan oleh bon tersebut lebih menarik berbanding bon baharu yang diterbitkan dan tersedia di pasaran pada masa ini. Apabila kadar faedah dalam ekonomi secara amnya menurun, bon sedia ada dengan kadar tetap yang lebih tinggi menjadi lebih diingini, sekali gus mendorong harga pasarannya meningkat. Faktor lain, seperti peningkatan dalam penarafan kredit penerbit atau permintaan pasaran yang tinggi berbanding penawaran, juga boleh menolak harga bon melebihi nilai mukanya.
Pelabur harus sedar bahawa membeli sekuriti melebihi nilai par membawa implikasi khusus terhadap jumlah pulangan mereka. Oleh kerana bon tersebut akhirnya akan ditebus pada nilai mukanya apabila matang, pelabur yang membeli pada harga premium akan mengalami kerugian modal jika mereka memegang aset tersebut sehingga tarikh itu. Akibatnya, hasil hingga matang (yield to maturity) bagi bon yang didagangkan melebihi nilai par akan menjadi lebih rendah daripada kadar kupon semasanya.